Geneza mitów.

Mity są wyrazem pierwotnego zdziwienia świata oraz głęboko zakorzenionej w człowieku potrzeby wiary w to, co go nieskończenie przerasta. Zdziwienie ludzi starożytnych nieposiadających wiedzy z zakresu fizyki, biologii czy chemii wywoływały najprostsze, najbardziej oczywiste zjawiska i procesy zachodzące w przyrodzie, na przykład wschód i zachód słońca, erupcja wulkanu, śpiew ptaka, śmierć człowieka. Zdumieni otaczają ich rzeczywistością i sami sobą ludzie ci wielokrotnie zadawali sobie różnego rodzaju pytania i odpowiadali na nie, tworząc mity, czyli opowieści o istotach boskich. Byli głęboko przekonani, że zarówno to, co w świecie piękne i dobre, jak i to, co w nim groźne i złe, jest ściśle związane z siłami nadprzyrodzonymi. Trudno dokładnie prześledzić proces powstawania mitów. Wiadomo, że pierwotnie występowały one w formie ustnej i przekazywane były z pokolenia na pokolenie jako “święta wiedza”, ulegając w ciągu wieków rozmaitym modyfikacjom i przekształceniom, dlatego też niektóre z nich posiadają kilka wersji.